معماری (مکتب شیکاگو)

در اواخر قرن 19 شهر شیکاگو مرکز خطوط راه آهن و ارتباط بین شرق و غرب آمریکا بود و از نظر اقتصادی یک مرکز تجاری مهم در آمریکا محسوب می شد از این رو ساختمانهای اداری و تجاری در این شهر ساخته شد .

اما در سال 1871 آتش سوزی مهیبی قسمتهایی از شهر را ویران کرد و از بین برد.این مساله زمینه ساخت ساختمانهای دیگری شد و اولین نمونه های معماری مدرن در این شهر ساخته شد.و مکتب شیکاگو به وجود آمد.

اولین مهندس مطرح این مکتب «ویلیام لی برون جنی» بود و برای اولین بار ساختمان بیمه را در 10 طبقه و با سازه فولادی و دیوارهای پرده ای غیر باربر در طبقات بالایی ساخت.

سالیوان یکی دیگر از معماران این مکتب بود که برای اولین بار شعار فرم تابع عملکرد را مطرح کرد این شعار از شعارهای محوری معماری مدرن بود.

روشهای طراحی معماران شیکاگو به این صورت بود که :

1-استفاده از اسکلت فولادی برای ساختار کل بنا

2-نمایش ساختار بنا در نمای ساختمان

3-عدم تقلید از سبکهای گذشته

4-استفاده خیلی کم از تزئینات

5-استفاده از پنجره های عریض که کل دهانه ستونها را بپوشاند

معماران شیکاگو برای پی ساختمانها ازپی شناور استفاده می کردند زیرا خاک شیکاگو سست بود.

در واقع مکتب شیکاگو منشور اولیه معماری مدرن است و در این دوره برای اولین بار ساختمانهای بلند ساخته شد.

در سال 1893 با نمایشگاه بین المللی کلمبیا معماری مکتب شیکاگو پایان یافت.زیرا ساختمانهای ساخته شده در آن به صورت نئوکلاسیک بودند.و جالب اینکه در طراحی آنها 2تن از معماران مطرح مکتب شیکاگو شرکت داشتند.

با اینکه عمر مکتب شیکاگو جدود 20سال بود ولی از جهاتی دارای اهمیت است.

1-استفاده از تکنیکها و مصالح جدید ساختمانی (اسکلت فلزی-شیشه های وسیع -برق -تاسیسات -آسانسور)

2-احداث ساختمانهای بلند با اسکلت فولادی برای اولین بار در شهر شیکاگو (قبل از آن ازچدن به جای ستون استفاده می شده)

3-برای اولین بار یک سبک معماری جهان گیر از آمریکا شروع شد و معماران آمریکایی به جای تقلید از معماران اروپا خود سبک جدیدی به وجود آوردند.