سالها پیش روستای زیبای زمهریر نوروزهای زیبایی داشت . همه شب چهارشنبه های اسفند جشن بود و آتش بازی . گرچه من آن روزها نبودم ولی خاطرات شیرین مادرم که کودکی خاطره انگیزی در این روستا سپری کرده حاکی از زیبایی ها و شیرینی هاست .
شب چهارشنبه اول به «اول چهارشنبه » -شب چهارشنبه دوم «آرا چهارشنبه «- شب چهارشنبه سوم «کوله چهارشنبه «-و در نهایت آخرین شب چهارشنبه «آخیر چهارشنبه «نام داشت .
آداب و رسومی که هر روز کمرنگتر می شود . شعله ای از آتش را هم به پشت بام خانه کسی می انداختند که عزیری را از دست داده . قاشق زنی و گوش واستادنها مثل سایر نقاط ایران در این روستا نیز مرسوم بوده .
بچه ها از روزنها و دودکشهای خانه ها دستمالهایی را به هم گره زده و به داخل خانه ها می انداختند تا صاحب خانه داخل آنها میوه یا شیرینی بگذارد .و بعد دستمال را بالا می کشیدند و خوشحال و شاد به سراغ خانه دیگر می رفتند .
در شب آخرین چهارشنبه سال برای آنهایی که فوت شده بودند حلوای دوشاب»شیره انگور» می پختند و برسر مزار می بردند و بچه ها باز هم خوشحال می شدند چون حلوا و نان لباش تازه را بسیار دوست داشتند .
افسوس که دیگر بچه ای در روستا نمانده تا طعم عید را بچشد.
شب عیدها برای تازه عروسان عیدی می بردند و در طبق ها یک بشقاب برنج با خورشت( که معمولا قیمه بود با برگه زرد آلوهای خشکی که داخلش می ریختند تا شیرین شود .)و یک بشقاب شکلات یا نخود کشمش -سبزه و جانماز و معمولا یک قواره چادر برای عروس می گذاشتند و با سلام و صلوات می بردند .و سال نو می شد و عید دیدنیها آغاز.
هفت سین بود و سبزه -سیب – سنبل -سیر و سرکه -سکه و ساعت .
هر کسی خانه کسی می رفت در دستش تکه ای قند یا نبات یا سیب سرخ می برد و وقتی با شکلات و نخود کشمش پذیرایی می شد آن تکه قند یا سیب را در ظرف صاحبخانه می گذاشت . و رفت آنروزها و حسرتش برای ما ماند که عیدهایمان هم رفته رفته بی روح می شود .
……………………………………
پی نوشت :
دوستان طبق تماسی که با اقای علیرضایی زمهریری داشتم نکته ای را در مورد چهارشنبه های آخر سال زمهریر یادآور شدند که خواندن این مطلب خالی از لطف نیست . البته اینجا از آقای علیرضایی زمهریری هم تشکر و قدر دانی فراوان دارم .
درگذشته در روستای زیبای زمهریر شب چهرشنبه آخر سال تازه داماد توسط همسن های خودش به دم در فرا خوانده می شد و همینکه به دم در می رسید آنها با آب خیسش می کردند و این به معنای روشنایی و خوشبختی تلقی می شد .
سلام
مراسم چهار شنبه آخر سال در زمهریر:
تا جایی که من شنیدم واز خاطراتی که از دوران کودکی دارم چهارشنبه آخر سال مردم به زیارت اهل قبور میرن البته بعد از ظهرش .
قدیما حلوا خیرات می کردن و از دو سه روز قبل مقدماتشو فراهم می کردن (خمیر کردن آرد و از الک رد کردن خمیر و….)
اخیرا هم کیک و کلوچه بسته بندی شده خیرات می کنن البته امسال خانواده حسن زاده وخانواده مرحوم
احمد کاظمی حلوا خیرات کردن.
بعد از تاریک شدن هوا آتش روشن می کنن و از روآتش میپرن.
آقا داماد واسه نامزدش هدایایی تدارک میبینه .
از قدیم رسم بوده که فردای چهارشنبه سوری از رو آب
می پریدن البته دخترای دم بخت.