ساختمان فرهنگستان هنر و رواقهای زیبا با ستونهایی هخامنشی و بازگو کننده معماری 400 ساله ایرانی . اثری ماندگار از مهندس میر حسین موسوی.
در بالای ستونها اشعاری حک شده که به مرور زمان و با نشستن گرد و غبار روی آن برجسته تر و واضح تر به چشم خواهند خورد .
از کجای دنبا میان اینجا ؟
نویسنده وب :سعیده احمدزاده
بایگانی
-
نوشتههای تازه
چند نفر اینجان ؟
-
Blog Stats
- 361,903 hits
دستهها
-
برترین مطالب
معماری و شهرسازی- modeling
- مهندسی عمران -مهندسی معماری
- وبلاگ » از همه جای این دنیای مجازی «
- خاطرات سفر زندگی یک خبرنگار
- آنا یوردی زمهریر
-
- تاریخ و تمدن باستان
- خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.
- وبلاگ آشپزی من
عالی بود…
من به آقای موسوی تبریک میگم و افتخار میکنم که رئیس جمهور کشورم یک هنرمنده.
تبریکککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککک
من با دیدن این عکس ذوق زده شدم .میگوینئ هنر نزد ایرانیان است وبس پس رئیس جمهورمون هم باید یه هنرمند میشد واقعا چرابعضی آدمای بی فکر که از تارخ وسیاست هیچی حالیشون نمیشه این کار رو با این هنرمند کردند؟
آقا سینا—-کشور شما !!؟؟
سلام خانوم مهندس . خوببیییی؟ چه خبرااا؟ دیگه به ما سر نمی زنی …قالب قشنگی گذاشتی مبارک باشه …
گفتم اگه مایل هستی تو وبلاگم عکسای ماکت طراحی معماری 2 رو گذاشتم که همین چند وقت پیش تحول استاد دادم
البته تعریفی نداره ولی نظرت به عنوان یه معمار و یه دوست خوب ارزشمنده.
ممنون
موفق باشی
سلام خیلی خوشحالم که یه هنرمند واقعی رییس جمهور واقعی کشورم .
سلام – حال شما ؟
ممنون از اینکه منت گذاشتین سرم و نظرتونو گفتین.
نمره این ماکت رو 17 داد و به عنوان برترین اثر برای نمایشگاه آثار دانشجویان معماری انتخاب شد …
باز هم ممنون . خدا حافظ
سال ِ سی
..
بسی رنج بردند در ا ین سال ِ سی
عرب زنده سازند ازین پارسی
بسی کوشش ِ پوچ و بیهوده بود
که خون بهی در تنش، چیره بود
که پارسی به اندیشه خواهد بهی
به نیکی زبان و ، همی زندگی
به کوروش نگهبان شدند آن زمان
به آزادگی بود ، دین ِ مردم ، میان
تو نوشیروان و کاخ بلندش به بین
سرای ِ محقر زن ِ پیر ، کنارش به بین
سرای ِ حقیر ، در بَر ِ کاخ ِ آن دادگر
کج آرد لب ِ کاخ و ایوان ازین بود ، و بَر
که شه بود و فرمانروا ، او در آن سرزمین
به گردن نهاد، خواست ِ آن ، آدم کمترین
که انسان و رای اش تمام است گرام
وَ شه ، خواست ِ مردم ، گزارد احترام
نه چون تازیان تیغ هندی به دست
که هر کو ، ز ِ من دین نیارَد ، بد است
تو گر دین ما را نخواهی به خود
نیارد به تو زیستن ، جان به شد
چو مردان به کُشت ، همسران را کنیزی به بُرد
و کودک به خدمت به باید ، نه بازی چو خُرد
زنان را به گوید به عقل ناقص اند
به رای و شهادت به نیمه بس اند
مدار جز ز ِ خود چشم نیکو گری
تو پارسی ، به کن نیک خود پیروی
به گفتار و پندار و کردار نیک
شَوی با اهورا ، جهان را شریک
..
زنده باد موسوی