قرون وسطی و ایران

بین قرن 400 تا 1400 میلادی یعنی در حدود 1000 سال اروپا در دوره ای به نام دوره وسطی قرار گرفت . این دوره را دوره تاریک نیز می گویند چون اختناق و تاریک اندیشی و حاکمیت مدعیان دین بر اروپا حاکم بوده است . در این دوران کشیشان و سیاسیون به موازات یکدیگر در اروپا سلطه داشته اند و حتی این پاپها بودند که امپراطورها را تعیین می کردند . در طی این قرون معماری فقط برای کلیساها و عبادتگاهها معنا پیدا می کند . ساخت بناهای بلند و مجلل بیش از هر چیز دیگری ارزش و معنا دارد . البته خرافه پرستی نیز به شدت در حال گسترش و اشاعه است به طوری که به جای علم مداری ساعتها روی این مساله بحث می شد که مثلا چند فرشته روی سر سوزن جا می شوند ؟  کشیشان و روحانیون با نام دین مردم از مردم سودجویی می کنند و مسیحیت را رفته رفته  در نظر مردم کمرنگتر می کنند  در این دوران مردم بیشتر برده هایی برای اشراف و پاپها بودند و مالکان نیز در اکثر مواقع با یکدیگر جنگ و دعوا داشتند . جنگهای صلیبی نیز در این دوران اتفاق می افتد .

مخوفترین زندانها و ابزار شکنجه برای کلیساها در این زمان ساخته می شود و هر کسی عقاید مخالف عقاید کلیسا داشته باشد به فجیح ترین شکل ممکن شکنجه می شود . به طور کلی این دوران -دوران بربرها ست که به هیچ چیز و هیچ کس ارزشی قائل نیستند و با تحریف دین مسیحیت به خودکامگی و قدرت طلبی می اندیشند . و ایران ما آن موقع که اروپا در جهل و خودکامگی بود کشوری متمدن و با فرهنگ غنی بود که ……….